Kierunki wyjazdów z ojczystego kraju, w poszukiwaniu pracy i lepszego bytu, powszechnie uznawane za atrakcyjne pod względem zarówno ilości ofert jak i zarobków, przestały masowo przyciągać imigrantów.

Wielka Brytania, Irlandia, Holandia nie są już spełnieniem marzeń dla osób chcących zarabiać i żyć na odpowiednim poziomie. Kwalifikacje i doświadczenie, na terytorium obcego Państwa, nierzadko są w ogóle nie doceniane. Zdarza się, że osoba z wyższym wykształceniem, nieraz również z bogatym doświadczeniem musi wybrać pomiędzy pracą w ojczystym kraju, na wymarzonym stanowisku za minimalną pensję, czy pracę w którymś z krajów UE, na tzw. „zmywaku”, ale za wynagrodzenie, które pozwala na zaspokajanie najważniejszych potrzeb, czasem również na comiesięczne odłożenie niewielkiej sumy pieniędzy na „czarną godzinę”.

Po wejściu do Unii, Polacy tak bardzo skupili się na otwarciu zachodnich granic, że wschodnie granice stały się wręcz niezauważalne. Okazuje się jednak, że to właśnie w Rosji, Ukrainie, Kazachstanie, a nawet Chinach można znaleźć pracę zgodną z posiadanymi kwalifikacjami za odpowiednio wysokie wynagrodzenie.

Osoby mające wysokie wykształcenie, doświadczenie, a także znające język obowiązujący w danym kraju, mogą przebierać w ofertach i żyć na wysokim poziomie. Tygodnik „Polityka” jako przykład podaje roczną pensję pracującego w Rosji inżyniera w spółce naftowej – 100 000 $!, oczywiście bez dodatków i premii. ”Rzeczpospolita” natomiast zauważa, że miesięczne zarobki dyrektora moskiewskiego hipermarketu wynoszą 10000 euro!, czyli kilka razy więcej, niż dyrektora pracującego w Polsce.

Oczywiście za naszą wschodnią granicą poszukiwani są nie tylko inżynierowie. Pracę można znaleźć bez problemu w takich branżach jak finanse, banki ubezpieczenia oraz telekomunikacja.