Tylko w samym 2008 roku przeciętny pracownik przepracował aktywnie 86% ogólnego czasu pracy. Na pozostałą część składają się urlopy i zwolenienia lekarskie.

Skutki bezproduktywnego czasu odczuwa oczywiście właściciel firmy, który za ten czas jest zobowiązany do wypłacenia wynagrodzenia zgodnie z Kodeksem Pracy [ art.81 §1,2].

Rynekpracy.pl informuje, że z roku na rok liczba nieprzepracowanych godzin wzrasta, przez co firmy narażone są na coraz to wyższe koszty. W ubiegłym roku na jednego pracownika pracodawca wydał z tytułu jego nieobecności w pracy ponad 7 tysięcy złotych.

W górnictwie i przemyśle odnotowano największą liczbę nieobecności. Przyczyną nieobecności pracowników, pomijając kwestię należnącego się pracownikowi w każdym roku urlopu wypoczynkowego, napewno nie jest słabnące zdrowie. Może się nawet wydawać, że Polacy po prostu sprytnie kombinują i w czasie kiedy wszechobecny kryzys sprawia, że przedsiębiorcy szukając oszczędności, rezygnują z wypłaty premii, a strat nie można nadrobić przepracowaniem nagodzin pracownicy wolą wybrać inne rozwiązanie, czyli zwolnienie lekarskie.

Ponadto w sytuacji, gdy pracodawca chce utrzymać wykwalifikowanego pracownika, w czasie gdy nie ma popytu na produkty - ogłasza postój, za który pracownik otrzymuje 60% należnego wynagrodzenia bądź całą pensję.

W przypadku, gdy pracownik w czasie postoju zdecyduje się na skorzystanie z L4, otrzyma aż 80% wynagrodzenia.

Na korzyść sposobu takiego postępowania przez pracownika przemawia również fakt, że w przypadku postoju, pracownik otrzymując pełne wynagrodzenie przeważnie jest przumuszony do odpracowania czasu pracy w terminie, o którym zdecyduje pracodawca (na ogół będą to soboty i niedziele, za które pracownik nie otrzyma dodatku).

Będąc w tym samym czasie na zwolenieniu lekarskim bądź np. urlopie, nikt do odpracowania go zmusić nie może.....

Stąd proste wyliczenie, że pracownik otrzyma na zwolenieniu o 20% wyższe wynagrodzenie bez konieczności odprawcowania czasu przestoju, przynosząc tym samym straty pracodawcy.